AKTA KONTRAK 1950 PDF

Adalah penting untuk setiap pihak mengetahui kewajipan mereka di dalam kontrak yang dimasuki, justeru melaksanakannya sebagaimana yang dipersetujui. Dalam keadaan jika salah satu pihak kepada kontrak mati sebelum sempat melaksanakan kewajipannya menurut kontrak itu, maka pelaksanaan kontrak tersebut akan diteruskan oleh wakil-wakil si mati. Perkara ini dijelaskan oleh Seksyen 38 2 Akta Kontrak Janji-janji adalah mengikat wakil-wakil pembuat janji, pembuat janji apabila matinya pembuat janji sebelum pelaksanaanya,melainkan jika ternyata niat yang berlawanan dalam kontrak itu. Terdapat tiga jenis kenderaan di mana pelaksanaan menjadi sebahagian tetapi masih menjadikan pihak yang melaksanakannya dibayar. Jika pelaksanaan adalah secara ansuran, bayaran boleh di dapatkan bagi ansuran-ansuran yang sebenar yang telah lengkap melainkan niat pihak-pihak itu berlawanan. Jika penerima janji secara sukarela menerima kurang daripada pelaksanaan lengkap di mana ia mempunyai kebebasan untuk memilih dengan sebenar-benarnya maka penjanji berhak menuntut bayaran itu berdasarkan quantum meruit jika sebahagian kerja sudah dapat dijalankan.

Author:Akinogami Bralkis
Country:Armenia
Language:English (Spanish)
Genre:Photos
Published (Last):3 October 2007
Pages:163
PDF File Size:11.78 Mb
ePub File Size:10.28 Mb
ISBN:435-6-22116-983-3
Downloads:92610
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Kezahn



Adalah penting untuk setiap pihak mengetahui kewajipan mereka di dalam kontrak yang dimasuki, justeru melaksanakannya sebagaimana yang dipersetujui. Dalam keadaan jika salah satu pihak kepada kontrak mati sebelum sempat melaksanakan kewajipannya menurut kontrak itu, maka pelaksanaan kontrak tersebut akan diteruskan oleh wakil-wakil si mati. Perkara ini dijelaskan oleh Seksyen 38 2 Akta Kontrak Janji-janji adalah mengikat wakil-wakil pembuat janji, pembuat janji apabila matinya pembuat janji sebelum pelaksanaanya,melainkan jika ternyata niat yang berlawanan dalam kontrak itu.

Terdapat tiga jenis kenderaan di mana pelaksanaan menjadi sebahagian tetapi masih menjadikan pihak yang melaksanakannya dibayar. Jika pelaksanaan adalah secara ansuran, bayaran boleh di dapatkan bagi ansuran-ansuran yang sebenar yang telah lengkap melainkan niat pihak-pihak itu berlawanan. Jika penerima janji secara sukarela menerima kurang daripada pelaksanaan lengkap di mana ia mempunyai kebebasan untuk memilih dengan sebenar-benarnya maka penjanji berhak menuntut bayaran itu berdasarkan quantum meruit jika sebahagian kerja sudah dapat dijalankan.

Berdasarkan kes Sumpter v Hedges, A membuat kontrak untuk membina bangunan untuk B. Apabila kerja pembinaan itu dijalankan separuh jalan A meninggalkan kerja itu.

B terpaksa menyiapkan bangunan itu sendiri, tetapi A mendakwa bagi mendapatkan bayaran untuk kerja yang dilakukan berdasarkan quantum meruit.

Diputuskan, B tidak perlu membayar apa-apa, kerana ia bukannya bebas memilih untuk menyiapkan bangunan itu, tetapi ia tidak ada pilihan. Sesuatu kontrak untuk kerja atau perkhidmatan, iaitu di mana pelaksanaan adalah lengkap sebagaimana orang yang munasabah akan menjangkakan.

Ini adalah persoalan fakta, berdasarkan kes Hoenig v. B enggan membayar apa-apa wang kepada A. Prinsip berhubung kebebasan berkontrak tetap didukung di mana pihak-pihak adalah bebas untuk menetapkan masa untuk mereka melaksanakan obligasi mereka di bawah kontrak. Menurut Seksyen 47 Akta Kontrak menyatakan: Jika seorang pembuat janji,dengan kontrak,dikehendaki melaksanakan janjinya tanpa permohonan dari penerima janji,dan masa untuk pelaksanaannya tidak ditetapkan,perjanjian itu mestilah dilaksanakan dalam suatu masa yang munasabah.

Isu mengenai kemunasabahan masa ini bergantung pada fakta kes secara keseluruhannya. Sekiranya suatu janji itu hendak dilaksanakan pada suatu hari tertentu di mana salah satu pihak telah sanggup melaksanakannya tanpa permohonan oleh pihak yang satu lagi,maka pihak yang ingin melaksanakan tadi boleh melaksanakannya pada bila-bila masa dalam urusan yang biasa pada hari dan tempat janji itu patut dilaksanakan.

Ini jelas dalam Seksyen 48 Akta Kontrak Jika satu pihak yang ingin melaksanakan janji itu tidak dapat melaksanakannya, maka beliau dianggap gagal melaksanakan janjinya itu. Akan tetapi menurut Seksyen 49 Akta Kontrak , jika janji itu hendak dilaksanakan pada suatu hari tertentu tetapi salah satu pihak tidak sanggup melaksanakannya tanpa permohonan pihak yang satu lagi, maka pihak yang lagi satu itu perlu memohon janji tersebut dilaksanakan mengikut tempat dan masa yang sesuai.

Dalam Seksyen 56 Akta Kontrak adalah biasan [3] rukun-rukun Inggeris mengenai masa pelaksanaan dan dengan demikian keputusan-keputusan mahkamah Malaysia mengenai isu ini menampakkan pengaruh common law. Dalam Seksyen 56 2 pula memperuntukkan jika masa itu bukan asas kepada kontrak maka kelewatan atau kelengahan tidak akan menyebabkan kontrak itu menjadi boleh batal sebaliknya kelewatan atau kelengahan itu akan membolehkan si penerima janji menuntut supaya dipampaskan kerugian yang dia tanggung.

Dalam kes ini, pembeli telah bersetuju untuk membayar harga jualan tanah bendang dan kebun kelapa pada satu tarikh yang ditetapkan. Sementara menanti penjelasan bayarannya, penjual telah membenarkan responden memasuki dan menduduki salah satu daripada tanah tersebut. Pembeli walaubagaimana pun telah gagal menjelas harga jualan yang memutuskan bahawa disebabkan tidak ada peruntukan dalam kontrak yang menyebut dengan nyata bahawa masa menjadi syarat penting dalam kontrak,maka penjual tidak boleh membatalkan kontrak tersebut.

Kedua-dua seksyen ini mengatakan pelaksanaan boleh dilakukan oleh pihak ketiga kecuali jika niat dan hasrat kedua-dua pihak ialah pelaksanaan mesti dilakukan oleh si pembuat janji itu sendiri.

Apabila pelaksanaan oleh pihak ketiga diterima oleh si penerima janji, dia tidak boleh kemudiannya menguatkuasakan janji itu terhadap penjanji. Beberapa kes yang diputuskan oleh mahkamah di Malaysia dapat menjelaskan rukun ini. Mahkamah Agung mengulas dengan jelas pemakaian Seksyen Si penghutang memohon mengetepikan notis kebankrapan itu tetapi Mahkamah Tinggi menolak pemohonan itu dan mengistiharkan si penghutang seorang bankrap.

Mahkamah Agung semasa meluluskan rayuan itu memutuskan bahawa seksyen 42 Akta Kontrak terpakai dan pihak pemiutang dengan menerima bayaran daripada Hock Hin, iaitu pelaksanaan kewajipan si penghutang untuk membayar, daripada pihak ketiga, dihalang daripada menguatkuasakan penghakiman itu terhadap si penghutang.

Pelepasan Kontrak bermaksud penamatan obligasi kontraktual. Ini bermakna pihak—pihak dalam suatu kontrak adalah terikat untuk melaksanakan kewajipan dan tanggungjawab menurut terma—terma kontrak yang telah dipersetujui selagi kontrak itu berterusan dan tidak dilepaskan.

Terdapat empat cara di mana suatu kontrak itu boleh dilepaskan menurut undang—undang iaitu : i. Pelepasan secara pelaksanaan. Pelepasan disebabkan oleh pecah kontrak. Pelepasan melalui perjanjian. Pelepasan melalui doktrin kekecewaan. Pelaksanaan bermaksud penyempurnaan penuh atau penyempurnaan lengkap kewajipan seseorng itu di bawah kontrak. Jika pelaksanaan suatu kontrak itu tidak mencapai tahap sempurna atau lengkap, pihak lain tidak diwajibkan membuat apa—apa bayaran atau melaksanakan kewajipannya [7].

Pelepasan kontrak boleh berlaku di mana pihak—pihak kepada kontrak melaksanakan kewajipan mereka yang telah dipersetujui di awalnya. Adalah penting untuk setiap pihak mengetahui kewajipan mereka di dalam kontrak yang dimasuki, justeru melaksanakannya sebagaimana yang dipersetujui [8]. Kewajipan melaksanakan kontrak ini dengan nyata disebut dalam seksyen 38 1 Akta Kontrak dimana: Pihak—pihak suatu kontrak wajib melaksanakan atau wajib menawar untuk melaksanakan janji mereka masing-masing, melainkan jika pelaksanaan sedemikian itu telah dilepaskan atau dimaafkan oleh peruntukan—peruntukan ordinan ini atau mana-mana undang—undang lain.

Dalam keadaan jika salah satu pihak kepada kontrak mati sebelum sempat melaksanakan kewajipanya menurut kontrak itu, maka pelaksaan kontrak tersebut akan diteruskan oleh wakil—wakil si mati [9]. Perkara ini dijelaskan oleh seksyen 38 2 Akta kontrak di mana: Janji—janji adalah mengikat wakil—wakil pembuat janji—janji apabila matinya pembuat janji sebelum pelaksanaannya, melainkan jika ternyata niat yang berlawanan dalam kontrak itu.

Sesetengah kontrak mewujudkan tanggungjawab tambahan selepas tanggungjawab utama kontrak dilaksanakan. Tanggungjawab ini juga perlu disempurnakan sepenuhnya oleh pihak yang membuat janji. Selagi tanggunjawab belum tamat ataupun disempurnakan, kontrak itu akan terus wujud dan mengikat. Tanggungjawab tambahan ini umpamanya dalam bentuk jaminan, perkhidmatan selepas jualan, penyelenggaraan percuma dalam tempoh tertentu ataupun seumpamanya [10].

Terdapat juga kontrak yang mempunyai opsyen atau pilihan. Ini bermakna salah satu pihak memberikan hak kepada pihak lain bagi memilih samada menyambung kontrak yang sedia ada atau tidak.

Bagi kontrak yang mengandungi opsyen, penamatan kontrak tidak semestinya berlaku apabila ia dilaksanakan. Pihak yang memberi opsyen masih terikat dengan opsyen itu walaupun dia sudah melaksanakan kontrak. Jika pihak yang mempunyai opsyen memilih hendak meneruskan kontrak, maka pemberi opsyen akan terus terikat dengan kontrak dan perlu melaksanakan tanggungjawab kontraknya sekali lagi [11]. Masa pelaksanaan. Seksyen 51 Akta Kontrak menyebut: Pelaksanaan sesuatu janji boleh dibuat dengan apa—apa cara, atau pada bila—bila masa yang ditetapkan atau dipersetujui oleh penerima janji.

Prinsip berhubung kebebasan berkontrak tetap didukung di mana pihak—pihak adalah bebas untuk menetapkan masa untuk mereka melaksanakan obligasi mereka di bawah kontrak [12].

Menurut seksyen 47 Akta Kontrak pula: Jika, seorang pembuat janji, dengan kontrak, dikehendaki melaksanakan janjinya tanpa permohonan dari penerima janji, dan masa untuk melaksanakanya tidak ditetapkan, perjanjian itu mestilah dilaksanakan dalam suatu masa yang munasabah.

Menurut seksyen 48, jika sesuatu janji itu perlu dilaksanakan pada hari tertentu dan tak memerlukan permintaan daripada penerima janji, maka pembuat janji mesti melaksanakan mengikut masa dan tempat yang sudah dipersetujui [13].

Sebaliknya mengikut seksyen 49, Akta kontrak pula, jika janji itu hendak dilaksanakan pada suatu hari tertentu, tetapi salah satu pihak tidak sanggup melaksanakannya tanpa permohonan pihak yang lagi satu, maka pihak yang satu lagi perlu memohon janji tersebut dilaksanakan mengikut tempat dan masa yang sesuai [14].

Seksyen 50 menetapkan bahawa jika suatu janji hendak dilaksanakanya tanpa permintaan penerima janji dan tiada tempat bagi pelaksanaan, maka menjadi kewajipan pembuat janji supaya meminta penerima janji memilih tempat yang munasabah bagi pelaksanaan janji itu, dan pelaksanaanya di tempat yang dipilih itu [15].

Keadaan di mana masa penting kepada kontrak. Menurut seksyen 56 1 Akta Kontrak ,jika kedua-dua pihak bersetuju bahawa masa adalah perkara penting dan teras kontrak mereka, sekiranya salah satu pihak dalam kontrak berjanji akan melaksanakan obligasinya pada atau sebelum suatu masa yang telah ditetapkan, tetapi kemudiannya dia gagal melaksanakannya, maka kontrak tersebut menjadi boleh batal atas pilihan satu lagi [16].

Dalam keadaan di mana masa untuk pelaksanaan kontrak telah ditetapkan, tetapi salah satu pihak menerima pelaksanaan kontrak selepas masa yang telah ditetapkan berlalu, maka pihak yang menerima ini tidak boleh lagi menuntut pampasan atau ganti rugi atas kerugian yang disebabkan oleh kemungkiran kerana tidak mengikut masa yang telah ditetapkan [18].

Pelepasan Disebabkan Oleh Pecah Kontrak. Suatu kontrak juga adalah dilepaskan daripada pelaksanaanya jika terdapat mana—mana pihak di bawah kontrak itu gagal mematuhi obligasinya seperti yang dipersetujui menurut terma—terma dan juga syarat—syarat kontrak tersebut. Pihak yang gagal ini dianggap telah memungkiri kontrak itu justeru memberikan hak kepada pihak yang melaksanakan obligasinya dengan menuntut ganti rugi daripada pihak yang telah memungkiri tadi [19].

Ini biasanya berlaku apabila terdapat mana—mana pihak yang gagal melaksanakan obligasinya mengikut terma dan syarat—syarat yang telah dipersetujui.

Pihak yang telah dimungkiri dalam suatu kontrak adalah lebih dikenali sebagai pihak teraniaya dan diberi hak dibawah seksyen 40 Akta Kontrak untuk menamatkan kontrak tersebut jika ternyata pihak yang satu lagi telah menolak kontrak tersebut dengan memungkirinya. Seksyen 40 Akta Kontrak ini menyebut: Apabila suatu pihak bagi suatu kontrak telah enggan melaksanakan, atau telah tak membolehkan dirinya dari melaksanakan, janjinya pada keseluruhanya, maka penerima janji bolehlah menamatkan kontrak itu, melainkan jika ia telah menunjukkan, dengan kata—kata atau kelakuan, persetujuan untuk meneruskan kontrak itu.

Seksyen di atas secara amnya meletakkan dua keadaan yang memberi hak kepada pihak teraniaya untuk menamatkan kontrak iaitu pertama, apabila satu pihak enggan melaksanakan kontrak itu dan kedua, apabila satu pihak tak berupaya melaksanakanya [20]. Selain itu pihak teraniaya boleh memilih untuk meneruskan kontrak walaupun menyedari kewujudan dua keadaan yang berlaku dalam kontrak tersebut. Menurut kes Cheng Chuan Development Sdn Bhd v Ng Ah Hock, perayu yang merupakan seorang pemaju perumahan telah bersetuju untuk menjual sebuah rumah kedai kepada responden dengan harga RM 49, Responden telah pun menjelaskan wang tempahan kepada perayu.

Perayu kemudiannya cuba menaikkan harga rumah kedai tersebut kepada RM85, Perayu seterusnya memulangkan cek dan wang tempahan pembeli. Peguam responden merupakan salah seorang penerima cek tersebut dan dia telah pun menunaikannya. Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa satu penolakkan kontrak telah berlaku apabila perayu menulis surat kepada responden memaklumkan tentang kenaikan harga serta tindakannya memulangkan wang tempahan.

Walaubagaimana pun menurut mahkamah lagi, tindakan peguam responden menunaikan cek yang diterima itu jelas menunjukkan penerimaanya terhadap kemungkinan kontrak oleh perayu dan keadaan ini menyebabkan kontrak tersebut tamat atas kemungkiran kontrak oleh perayu [21]. Ini bermaksud jika perkara yang menjadi asas kepada kontrak telah dimungkiri, ini jelas menyebabkan kemusnahan kontrak tersebut secara keseluruhannya [22]. Sekiranya beliau memilih untuk meneruskan kontrak itu , maka obligasi-obligasi dalam kontrak berkenaan adalah berjalan seperti yang telah dipersetujui.

Dalam memilih hak untuk meneruskan suatu kontrak yang telah dimungkiri, pihak yang teraniaya perlulah mengetahui bukan sahaja mengenai fakta yang menimbulkan haknya untuk memilih meneruskan kontrak tetapi juga mengetahui akan kewujudan haknya ini. Perbuatan mendiamkan diri oleh pihak teraniaya tidak boleh dianggap sebagai memilih hak untuk meneruskan kontrak yang dimungkiri. Lanjani, di mana pembeli sebuah tanah pajakan tidak mengetahui bahawa wujud kecacatan pada hak milik penjual tanah tersebut.

Tindakan beliau yang tidak melakukan sebarang langkah yang sepatutnya telah dianggap sebagai memilih untuk meneruskan pembelian tanah pajakan itu. Mahkamah memutuskan bahawa disebabkan pembeli tidak mengetahui kewujudan haknya, maka perbuatan mendiamkan dirinya tidak boleh dianggap sebagai memilih untuk meneruskan kontrak [24].

Jika pihak teraniaya memilih untuk menamatkan kontrak yang telah dimungkiri itu, maka segala lialibilitinya di bawah kontrak adalah dilepaskan ini membolehkannya mendapatkan remedi-remedi di bawah undang-undang kontrak.

Perayu kemudiannya enggan membuat bayaranya pada setiap dua minggu itu dan kemudiannya perayu telah mengarahkan responden menghentikan kerja—kerja pengorekan itu. Responden menuntut ganti rugi akan kemungkiran kontrak oleh perayu.

Gill HMP di Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa tindakan perayu merupakan satu tindakan penamatan kontrak dan memberi hak kepada responden untuk menuntut ganti rugi atas kemungkirannya itu [25]. Selain daripada menguatkuasakan hak—hak ke atas kontrak yang dimungkiri menuntut Seksyen 40 Akta Kontrak , pihak yang teraniaya juga mempunyai hak di bawah Seksyen 65 Akta yang sama di mana menurut peruntukan seksyen ini: Bila seseorang yang mempunyai opsyen untuk membolehbatalkan suatu kontrak membatalkannya pihak yang lain dalam kontrak itu tidak perlu melaksanakan sebarang janji yang terkandung di dalam kontrak di mana ianya adalah pembuat janji.

Pihak yang membatalkan suatu kontrak boleh batal hendaklah, jika dia telah mendapat sebarang faedah darinya daripada suatu pihak yang lain dalam kontrak itu, memulangkan faedah sedemikian, setakat mana yang boleh, kepada orang dari siapa dia menerimanya.

Jika diteliti peruntukan Seksyen 65 Akta Kontrak ini adalah lanjutan daripada Seksyen 40 Akta Kontrak yang telah dibincangkan terdahulu, iatu apabila pihak teraniaya memilih untuk menamatkan kontrak yang telah dimungkiri menurut Seksyen 40 Akta Kontrak dengan membatalkan kontrak berkenaan, maka menurut Seksyen 65 Akta Kontrak pula, pihak yang telah membuat kemugkiran pula perlu lagi melaksanakan sebarang janji yang telah dibuatnya di bawah kontrak tersebut.

United Malay States Sugar Industries Ltd berpendapat bahawa Seksyen 65 Akta Kontrak hendaklah dipakai bagi penamatan kontrak dibawah seksyen 40 Akta yang sama [26]. Pelepasan melalui Perjanjian. Secara umumnya, penamatan kontrak melalui perjanjian boleh berlaku di bawah Seksyen 63 yang melibatkan penamatan mutlak, pembaharuan dan pindaan, serta di bawah Seksyen 64 yang melibatkan pengetepian pelaksanaan kontrak [27]. Bentuk Penamatan di bawah Seksyen Bentuk penamatan kontrak di bawah Seksyen 63 Akta Kontrak boleh berlaku sama ada melalui penamatan mutlak, pembaharuan atau pindaan.

Seksyen itu memperuntukkan bahawa: Jika pihak—pihak suatu kontrak bersetuju untuk menggantikannya dengan suatu kontrak baharu, atau untuk membatalkan atau memindanya, maka kontrak asal itu tidak perlu dilaksanakan.

6GK7342 5DA02 0XE0 PDF

AKTA KONTRAK 1950 (AKTA 136) & AKTA KONTRAK KERAJAAN

Sumber utama undang-undang kontrak di Malaysia adalah seperti berikut: Akta Kontrak Salah faham umum[ sunting sunting sumber ] Semua perjanjian adalah kontrak dan boleh dikuatkuasakan melalui undang-undang Ada sebahagian orang awam berpendapat bahawa apa sahaja perjanjian yang mereka buat boleh dikuatkuasakan di mahkamah. Pendapat ini adalah silap kerana bukan semua perjanjian memenuhi ciri-ciri Kontrak. Jika sesuatu perjanjian itu tidak memenuhi ciri-ciri Kontrak, maka ia tidak boleh dikuatkuasakan melalui undang-undang. Contohnya jika suatu perjanjian itu tidak wujud "balasan", maka perjanjian itu bukanlah suatu kontrak yang sah dan oleh itu tidak boleh dikuatkuasakan melalui undang-undang. Perjanjian bertulis yang dibuat oleh dua pihak, juga mengikat pihak-pihak lain yang tidak menandatangi perjanjian bertulis itu Ada sebahagian ahli masyarakat berpendapat bahawa perjanjian yang dibuat oleh seseorang dengan seseorang lain akan mengikat pihak-pihak lain yang tidak terlibat dengan perjanjian itu Dalam istilah undang-undang, pihak-pihak yang lain itu bukan "privy to the contract".

LYONESSE TRILOGY PDF

Akta ini bolehlah dinamakan Akta Kontrak Kerajaan Kontrak bagi pihak Kerajaan 2. Semua kontrak yang dibuat di Malaysia bagi pihak Kerajaan hendaklah, jika diubah ke dalam bentuk bertulis, dibuat atas nama Kerajaan Malaysia dan boleh ditandatangani oleh Menteri atau oleh mana-mana pegawai awam yang diberi kuasa dengan sewajarnya secara bertulis oleh Menteri, sama ada secara khusus dalam manamana hal tertentu, atau secara am bagi semua kontrak di bawah nilai tertentu di jabatannya atau selainnya sebagaimana yang dinyatakan dalam pemberikuasaan itu. Kontrak bagi pihak Kerajaan Negeri 3. Dipotong oleh L. Semua kontrak yang dibuat di luar Malaysia bagi pihak Kerajaan atau mana-mana Kerajaan Negeri oleh seseorang yang sama ada secara am atau secara khusus diberi kuasa secara bertulis bagi maksud itu oleh Yang di-Pertuan Agong hendaklah, setakat yang kontrak itu termasuk dalam bidang kuasa mahkamah Malaysia, disifatkan sebagai kontrak yang dibuat bagi pihak Kerajaan itu. Tiada kontrak lain boleh disifatkan sebagai kontrak Kerajaan 6.

LEGO 6175 INSTRUCTIONS PDF

Huraikan tiga elemen penting tawaran di dalam Akta Kontrak. Tiga elemen penting tawaran ialah: 1. Sekiranya pihak lain menerimanya, maka penerimaan tersebut adalah tidak sah. Ini bermakna penerimaan boleh dibuat oleh sesiapa sahaja yang mengetahui tentang tawaran tersebut. Terangkan dua pengecualian bagi seseorang yang berumur 18 ke bawah untuk memasuki sesuatu kontrak. Pengecualian bagi seseorang yang berumur 18 ke bawah memasuki sesuatu kontrak ialah: 1.

Related Articles